Teoride evet, pratikte ise bilmiyorum…

Nasıl mı?

Günümü, haftamı, ayımı, 3 ayımı, 6 ayımı, yılımı, 2 yılımı, 3 yılımı, 4 yılımı, 5 yılımı… yani zamanımı, hayatımı planlayarak bunu başarabilirim.

Peki böyle planlar yapabilir miyim?

Evet yapabilirim, yaptım da.

Peki bu planlara uyabilir miyim?

Bunu defalarca denedim, fakat başaramadım.

En yakın örneği; geçtiğimiz haftanın kayıplarını telefi etmek için bu hafta başında verdiğim sözü Salı günü bozdum.. çalışamadım.. Salı gününü telafi etmek için Çarşamba sabahı verdiğim sözü ise aynı gün içinde çiğnedim.. yine çalışamadım.. Bugün Perşembe, şu an saat öğleden sonra bir ve ben bu dehlizin içinden nasıl kurtulacağımı düşünüyorum.

Ben nasıl bir insanım ki aksini yapacağımı hem kendime, hem sorumluluk sahibi olduğum insanlara söylediğim halde, göz göre göre, bir çukurun içine doğru yürümeye devam ediyorum? Bu nasıl bir delilik?

Güzel sözler söylüyorum* ama ne verdiğim sözleri tutuyorum, ne de tutabileceğim sözler veriyorum. Bu açıdan bakınca Konfüçyüs’a göre ben ne güzel, ne de olgun bir insanım.. ve ben de ona katılıyorum; ben sorumluluklarını yerine getiremeyen, ahdine vefa gösteremeyen, çirkin bir insanım.. ve buna katlanamıyorum.

Öyle bir şey ki bu, şu an evsiz bir insan olsam, ne evim, ne eşim, ne de işim olsa, bunların hiç birine sahip olmasam ve dolayısıyla hiç bir sorumluluğum da olmasa, daha kolay üstesinden gelecekmişim gibi hissediyorum. Doğru olanın kalıp savaşmak olduğunu biliyorum.. sahip olduğum tüm bu güzel şeyleri elde etmek için çok çalıştığımı, savaştığımı biliyorum ama şu an kaldıramayacağım bir yükün atında gibi hissediyorum kendimi.. her geçen gün omzumdaki yüklerin altında biraz daha ezildiğimi.

Çalışmadan kazanamazsın. Hazzı ertelemeden, özveride bulunmadan başarılı olamazsın. Yine Konfüçyüs’ün dediği gibi, başarı merdivenlerini ellerin ceplerinde tırmanamazsın. Biliyorum.. ama bilmek yetmiyor.

Çocukken korkuyordum.. öğrenciyken de.. çalışmaya başladığımda da korkuyordum.. hala korkuyorum. Bu korku hiç bitmeyecek mi? Ben sakin ve huzurlu bir hayata sahip olamayacak mıyım? Dokuz yıldır bilfiil çalışıyorum; ne bir arabam var, ne bir evim. Üstüne üstlük kredilerim bitti derken, zamanında ödeyemediğim vergiler çıkıyor ve yine bütçem açık veriyor. Çok şükür, az kaldı, hissediyorum ama beklemeye dayanamıyorum artık.

Çalışmadan geçirdiğim, savsakladığım zamanlarda bile, durduğum yerde yoruluyorum. İki kere zarar ediyorum. Ben niye böyleyim?

WordPress işler kolay geliyor.. front-end de öyle.. sıfırdan yaptığımız Laravel projeler de çok keyifli.. Fakat Magento’yu hiç sevmiyorum; saygı duyuyorum ama sevmiyorum. Sonradan dahil olduğumuz bir Laravel projede de çalışmakta zorlanıyorum; elim varmıyor bir türlü.

Sorunun ne olduğunu bilmiyorum. Bu konuda bir uzmandan yardım almak için ayıracak bütçem de yok. Bu yüzden kendi kendime çabalamaktan başka çarem de yok.

Yıllardır göğsümde bir öküz oturuyor sanki. Şu anda da ağırlığını fazlaca hissediyorum. Gitsin istiyorum. Borçlarım da, yerine geirmekte zorlandığım sorumluluklarım da bitsin istiyorum.

Fayda üretmek istiyorum ama kendi yolumda, kendi kurallarımla ilerleyerek.

***

Bu sabah pişmanlıkla uyandım.. yataktan kalkmak istemedim.. geç kalktım.

Kahvaltımı az önce yaptım, acele etmeden.. yavaş yavaş..

İşverenime ne söyleyeceğimi düşünerek çiğnedim lokmalarımı.. söyleyecek mantıklı, elle tutulur bir şeyim yok çünkü. Bende bir sorun var ama ne olduğunu ben de bilmiyorum.

Hem her şeyi yapacak gücüm var, hem de hiçbir şey yapacak gücüm yok.

Hem her şeyi hak ediyorum, hem de hiç bir şeyi hak etmiyorum.

Ben işverenimin yerinde olsam, kendimle çalışmazdım.

Burada güzel bir şey olabilir;

Kendisi başarıya ulaşmadan önce, beni de başarıya ulaştırmak istiyor olabilir. Fedakarlığa dayanan bir ortaklık ya da daha güzeli, “rağmen türü” bir dostluk inşa ediyor olabilir.

Ama ben böyle devam edersem hem maddi, hem de manevi zarara uğrayabilir ya da uğruyor.. ve ben bunu kaldıramıyorum..

Yok olmak istediğimden daha çok var olmak istiyorum.. en güzel, en sağlıklı ve en saygın şekilde.

Yaptıklarımdan ya da söyleyip yapamadıklarımdan dolayı çok büyük pişmanlık duyuyorum ve bu konuda kendimi asla affedemeyeceğim ama bunu kulağıma küpe yapıp, yoluma devam etmek istiyorum.

Herkes kendi kararlarının sonuçlarına katlanır. Sonuçlarına katlanabildiğimiz müddetçe istediğimiz kararı alabiliriz.

Sürekli söz verip sözünü tutmamak da bir karar, sözünü defalarca tutmayan bir insana tekrar tekrar şans verip onunla çalışmayı sürdürmek de.

Ben artık kendime, bu halime katlanamıyorum ve yeni bir sayfa açmak istiyorum. Yine hatalar yapacağımdan hiç şüphem yok ama bu kez hatalarımdan ders çıkarıp, tekrarlamamak istiyorum.

Eğer Allah ömür ve sağlık verirse, gelecekte güzel şeyler inşa edeceğime inanıyorum.

Karanlığa söveceğime* bir mum yakacağım.. hergün, bir tane. Bir yıl sonra aydınlığa kavuşbilecek miyim, bilmiyorum ama kavuşabilirsem, sonuçlarını çok merak ediyorum.

Okuduğunuz, derdime ortak olduğunuz için teşekkür ederim.

Günleriniz aydın olsun.

***

Bu yazıyı yazmadan önce aşağıdaki alıntıları okudum ve bana iyi geldi. Umarım siz de faydalanabilirsiniz.

Kendini affetmeyen bir insanın bütün kusurları affedilebilir.
孔夫子 (Konfüçyüs)

Yavaş yürüyene çelme takılmaz.
孔夫子 (Konfüçyüs)

O şekilde yaşamalısın ki, öldüğün zaman tabutçu bile matem tutsun.
Mark Twain

Her zaman doğruyu söyle; ne dediğini hatırlamak zorunda kalmazsın.
Mark Twain

Konuşmaya değer insanlarla konuşmazsan insanları, konuşmaya değmez insanlarla konuşursan kelimeleri yitirirsin. Sen öyle biri ol ki ne insanları, ne de kelimeleri yitir.
孔夫子 (Konfüçyüs)

Kendine yapılmasını istemediğin bir şeyi başkasına yapma… Kendin ayağa kalkmak istiyorsan başkalarının da kalkmasına yardım et; kendin başarı kazanmayı arzuluyorsan başkalarının da başarıya ulaşmasına yardım et.
孔夫子 (Konfüçyüs)

Karanlığa söveceğine, bir mum yak.
孔夫子 (Konfüçyüs)

İyi (olgun) insan, güzel söz söyleyen değil, söylediğini yapan ve yapabileceklerini söyleyen insandır.
孔夫子 (Konfüçyüs)

İşlerin çabuk yapılmasını istemek, onların düzgün biçimde yapılmasını engeller.
孔夫子 (Konfüçyüs)

Hiç kimse başarı merdivenini elleri cebinde tırmanmamıştır.
孔夫子 (Konfüçyüs)

Güçlü olan, zayıf yanını herkesten iyi bilendir; daha güçlü olan ise zayıf yanına hükmedebilendir.
孔夫子 (Konfüçyüs)

Etraflıca çalış, doğru bir şekilde araştır, dikkatlice düşün, düşündüklerini gözden geçir, ciddi ve samimi bir şekilde uygula.
孔夫子 (Konfüçyüs)

Durmadığınız sürece yavaş ilerlemeniz önemli değildir.
孔夫子 (Konfüçyüs)

Akıllı insan kimseyle yarışmaz, böylece kimse onunla yarışamaz.
孔夫子 (Konfüçyüs)

Ne istediğimizi bilmemiz normal değildir. Çok ender ve zor bir psikolojik başarıdır bu.
A. Maslow

Karmaşıklıkta sadeliği bulun. Uyuşmazlıkta ahengi bulun. Her zorluğun ortasında bir fırsat yatar.
Albert Einstein